Voor de buitenwereld lijkt jouw leven het perfecte plaatje: Je bent een slimme 40+ vrouw en liefdevolle moeder die de zorg voor haar kinderen feilloos weet te combineren met een goede baan en relatie. Je hebt een actief sociaal leven en je ziet er verzorgt uit.

Maar dat is de buitenkant, want van binnen voel jij je uitgeput en nu zelfs leeg. Je hebt jarenlang gedaan wat hoorde, wat de maatschappij van je verwachtte. Maar er knaagt iets aan je. Je voelt afstand, tot jezelf, de kinderen en jouw partner. Je gaat slapen met een hoofd dat aan blijft staan, onrust is jouw lijf en het gevoel in rondjes te draaien. Je bent compleet uitgeput, je mist voldoening en voelt je niet meer de vrouw die je ooit was, vol ambitie, plannen en energie. Je voelt ergens van binnen een vlammetje branden maar je hebt je jaren weggecijferd voor de omgeving dus je laat het maar zo.

Herken je dit?

Je kijkt in de spiegel maar herkent de vrouw die jou aankijkt niet meer.

Wie is die vrouw? Je ziet vermoeidheid door het gepieker in de nacht, gespannenheid van het altijd aan staan. Jarenlang heb je alles gegeven voor jouw gezin, werk en omgeving. Jij bent degene die altijd alles geeft, ook wanneer anderen dat niet doen. Maar nu komt het besef dat jij jezelf onderweg ergens bent kwijt geraakt. Je weet: dit ben ik niet, ik ben bestemd voor meer.

Je sleept je door de dagen heen

Je voelt je gevangen in de dagelijkse taken van zorg, werk, afspraken, het huishouden. Je blijft doorgaan, omdat het simpelweg moet maar van binnen voelt het leeg en zwaar. Je bent vooral bezig alles draaiende te houden, omdat je niks echt voor jezelf doet waar JIJ gelukkig van word. In de avond plof je naast je partner neer en je scrollt doelloos op social media, want je lijf is niet alleen moe maar jouw hoofd ook.

Jouw hoofd staat nooit stil, je gedachten draaien overuren.

Je ziet, hoort en voelt alles om je heen. Je denkt vooruit, ziet constant verbanden en waar het mis gaat. Dat helpt je om je te kinderen te begrijpen en ook om jouw werk efficiënt te doen. Maar het maakt ook dat jouw hoofd altijd aanstaat, altijd nadenkt hoe het anders én beter kan en je ’s avonds in bed uren ligt te draaien. Je hebt al van alles geprobeerd: meditaties, cursussen, er met anderen over te praten. Maar de onrust en oververmoeidheid blijft.

Is dit het nou?

Er knaagt iets in je. Je voelt dat er meer in je zit dan zorgen, regelen en doorgaan op deze manier. Er is een een verlangen naar ruimte, naar zingeving, naar weer voelen wat jou energie geeft. Alsof er ergens nog een innerlijk vuur zit dat weer wil leven. Je hebt wel eens wat geprobeerd maar de drukte van de dag kwam er weer overheen en nu weet je niet meer waar te beginnen en daarom laat je het maar. Dit maakt je verdrietig en leeg.

Je voelt dat het anders moet maar het lukt je niet te veranderen.

Je leeft inmiddels een stuk bewuster, eet gezond, sport en begrijpt dat jouw lichaam verandert en een andere aanpak nodig heeft maar je blijft tegen dezelfde dingen aanlopen: je blijft alle verantwoordelijkheid dragen, oplossen, doorgaan en een soort controle drang voelen. Rust nemen lukt gewoonweg niet. En als je dan een keer tijd voor jezelf hebt, voel je de onrust in jouw lijf. Dat maakt je moe, omdat je voelt dat het anders moet maar je vast blijft zitten in herhaling.

Je lijf en hoofd doen zeer en je hebt het gevoel in de overleefstand te staan.

Jarenlang heb je alles opzij gezet voor jouw gezin, jouw werk, je relatie, je stond altijd klaar en was de kapitein van het schip. De spanning die dit gaf, bouwde nog meer op in jouw lichaam. Je hoofd draait nog steeds overuren en je voelt de intensiteit van alles wat je moest dragen. Je past je aan: in jouw eigen huis, op je werk, in gesprekken. En ergens diep van binnen weet je: dit is niet pas sinds ik moeder ben, dit heb ik altijd al gedaan. Dit is jouw reactie op jarenlange overbelasting, onzichtbare stress en een leven waarin jij nergens meer ruimte krijgt én neemt.

Soms denk je stiekem: ” Wanneer ben ik weer aan de beurt, wanneer begint mijn eigen leven weer?”

En die gedachte maakt dat je je schuldig of egoïstisch voelt. Want wie ben jij om jezelf op de eerste plaats te zetten en zo groots voor jezelf te willen gaan? Maar ergens diep van binnen voel je: ik ben gemaakt voor zoveel meer, meer dan zorgen, regelen en dragen. Je wilt er voor jouw omgeving zijn maar niet meer ten koste van jezelf. Je voelt dat het zo niet langer kan, omdat je voelt dat dit leven jou sloopt en de tijd door jouw vingers glipt. Dat jij niet later op jouw leven terug wil kijken en denken: had ik maar……

Maar zover laat je het toch niet komen?

Plan daarom gelijk een gratis adviesgesprek in.

Je hebt jarenlang voor anderen gezorgd maar bent jezelf vergeten. Nu is het tijd om jezelf terug te claimen en jouw innerlijke vuur te laten branden. Hoeveel tijd wil jij nog verspillen?’

---

Over mij

---