
Hoe het was
Ik was ook die vrouw. Te veel. Te snel. Te intens. Ik kreeg het al te horen toen ik nog jong was, soms met woorden en soms met blikken. Ik voelde me een vreemde eend op de middelbare school, viel uit de toon bij mijn banen. Ik probeerde erbij te passen maar ik hoorde er nooit bij. En ik heb lange tijd geprobeerd dat te fixen, omdat ik dacht dat dat het probleem was.
Als tiener wist ik wat ik wilde. Het leger in. Vrachtwagenchauffeur worden. Niet het meest voor de hand liggende pad voor een meisje maar stond voor mij voor vrijheid en avontuur. Tot ik verliefd werd. En besloot dat doelen of dromen en moederschap niet samen gingen. Hier praatte ik niet over, ik nam een resoluut besluit en ging door, omdat ik dacht dat mijn wensen minder telden. En niet voor mijn ouders, die lieten me vrij, maar voor de maatschappij en de verwachtingen van anderen.
Dus paste ik me aan. Ik werd assistent-accountant. Veilig. Solide. Het hoorde zo. Ik zette mijn ambities opzij voor het toekomstplaatje en vertelde mezelf dat ik dat wilde. Jarenlang. Ik dacht huisje-boompje-beestje is de eindbestemming en die had ik bereikt.
Maar van binnen wist ik het al lang. Dit was niet alles. Dit was niet ik.
Het kantelpunt kwam via mijn kinderen. Mijn zoon liep vast op school. Heel herkenbaar, want ik was zelf ook uitgevallen. Mijn dochter bleek uitzonderlijk hoogbegaafd. En ik? Ik stond constant aan. Projectmanager van een gezin dat langzaam uit elkaar viel, terwijl ik mezelf steeds verder kwijtraakte.
Op een ochtend werd ik wakker en voelde niets meer. Zwart, leeg. Alsof er niets van mij over was. Dat was het moment dat ik wist: als ik nu niets verander, geef ik dit door. Deze patronen, deze stilte, dit leven naast mij ware ik. Dat wilde ik mijn kinderen niet meegeven.
Ik was de eerste in mijn familie die zei: dit stopt bij mij.
Ik stapte in therapie. Volgde opleidingen. Leerde over trauma, over het zenuwstelsel, over innerlijk kind werk. Ik scheidde. Niet als falen maar als keuze. Want ik besefte dat ik een patroon herhaalde dat ik van kinds af aan had meegekregen. Onbewust had ik gekozen voor wat vertrouwd voelde, niet voor wat goed voor me was. Dat inzicht veranderde alles. . Ik stopte met mezelf in loondienst over de kop werken. En stukje bij beetje werd ik de vrouw die ik altijd al was maar dan zonder de schaamte.
En nu?
Nu weet ik wie ik ben als ik stop met aanpassen.
Ik ben Linda van Niel. Trauma- en lichaamsgericht coach, register hypnotherapeut, innerlijk kind specialist en bijna hormoonconsulent. Zes jaar ervaring. Maar belangrijker: ik ken dit van binnenuit. Dit is geen rol, dit is wie ik in de kern ben. Werken vanuit mijn zielsmissie.
Ik voel het verschil op de kleinste momenten. Als ik stevig sta in een gesprek zonder mezelf kleiner te maken. Als ik een keuze maak zonder toestemming te vragen. Als ik naar mijn kinderen kijk en weet: wat ik nu doe, geef ik ook aan hen mee.
Niet als eindbestemming maar als manier van leven. Elke dag opnieuw.
Mijn visie
Blijvende verandering begint niet met harder proberen.
Het begint met begrijpen waarom je steeds hetzelfde doet.
Ik geloof niet in grote doorbraken. Ik geloof in kleine stapjes die samen succesverhalen maken, zodat je niet volledig in de onveiligheid schiet en daardoor blijvend vooruit komt.
Jij bent niet te veel. Je bent niet gek. Wat jij wil is niet egoïstisch. Je bent gewoon opgegroeid in een systeem dat jouw manier van zijn als probleem zag. En je hebt je aangepast. Zo goed dat je bijna vergeten was wie je daarvoor was.
Ik werk met jouw lichaam en geest. Want jouw lichaam weet al lang wat jouw hoofd nog niet durft toe te geven. Laag voor laag, zonder omwegen, breng ik je terug naar jezelf. Niet de versie die paste. De echte.
Geen concessies meer aan jouw verlangen.
Even wat luchtigs over mij:
– Ik ver in de 30 was toen ik tijdens de opleiding van hoogbegaafdheids-professional voor het eerst in mijn leven gelijkgestemden tegenkwam. Andere hoogbegaafde volwassenen. Dit voelde voor het eerst als thuiskomen, ontvlamde een enorme drive om me te omringen met mensen waar IK blij van wordt en dit inmiddels ook doe.
– In mijn vrije tijd ben ik vaak in de sportschool te vinden. Fitness is voor mij een uitlaatklep voor mentale rust en ik ben fitter dan ooit. Mijn vriend is een goede stok achter de deur maar ik ga ook met veel plezier alleen..
– Ik ben een boekenwurm en eeuwige student. Ik ga enorm aan van het opslurpen van nieuwe informatie waar ik als mens en moeder maar ook mijn klanten baat bij hebben. Mijn hoofd wordt graag gevoed.
– Als tegenhanger daarvan ga ik graag naar vrouwencirkels en (cacao) ceremonies waar het verbinden met mijn eigen vrouwelijke kracht en met andere vrouwen mij een innerlijke rust geven. Ik geloof echt in de kracht van vrouwen community’s en mijn wens is dit in de toekomst ook te kunnen faciliteren.
– Ik ben dol op Engelse detectives waarbij Midsomer Murders mijn favoriet is: de chocolate box huizen, het platteland en de misdaad, puur genieten.
– Ik leg de lat hoog en niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensen om me heen. Dit maakt me niet altijd de makkelijkste moeder, vriendin, therapeut of co-ouder. Maar ik ben een no-nonsense mens en geloof in groei en gun dat ieder het beste uit zijn of haar leven maakt.
Mijn opleidingen en cursussen tot nu toe:
- Trauma coach TRT®️ , Zonnevlecht opleidingen
- Internationaal register hypnotherapeut, Hypnoworld opleidingen
- Innerlijk Kind Werk, Zonnevlecht opleidingen
- HB professional , Centrum voor Hoogbegaafdheid
- HB docent, Centrum voor Hoogbegaafdheid
- Ik Leer Leren trainer, Centrum Tea Adema

Aangesloten bij beroepsvereniging CAT
Mijn missie
Het is mijn missie om vrouwen die VOELEN dat er een innerlijk vuur brand maar die zichzelf wegcijferen tot opbranden aan toe weer gezonde keuzes te maken die in hun dagelijkse leven te te passen zijn, zodat zij (her)ontdekken dat goed voor jezelf zorgen een absolute must is en niet egoïstisch waardoor zij rust en ademruimte voelen, pakken en daarvan genieten. Van overleven naar leven.
Daarnaast is mijn doel kennis over hoogbegaafdheid te verspreiden en hiermee meer erkenning en herkenning voor (vermoedelijk) hoogbegaafden te creëren. En plek te bieden waar iedere hoogbegaafde zichzelf mag zijn, samen kan zijn met ontwikkelingsgelijken en positief en vol zelfvertrouwen in het leven mag staan.


